Afkicken ja. Het is werkelijk afkicken. Als je je antidepressiva afbouwt. Je lichaam is namelijk gewend aan de stofjes en als je die weghaalt gaat je lichaam protesteren. En dat is geen pretje. Wat dat inhoudt? Stel je dat je verslaafd bent aan drugs of alcohol. Dan krijg je ontwenningsverschijnselen als je stopt. Je wordt echt ziek. Dat heb ik nu. Maar dan van de antidepressiva.

Ik was eerst boos dat ik me dus zo voelde, dat ik prikkelbaar was, emotioneel, duizelig. Ik dacht jeetje Ell, doe normaal, kop op zeg, schouders eronder en gaan met die banaan. Vervolgens lag ik huilend in mijn bed, omdat ik niet in slaap kon vallen of ik weer zat te malen. Een huisgenoot zei dat ik wat liever voor mezelf moest zijn. Ja, daar had ze wel gelijk in. Ook vertelde een medeblogger waar ik nu veel contact mee heb dat het klinkt als afkicken van drugs of alcohol. Ja, daar was ik mee eens. Dat is het eigenlijk ook. Dus waarom kan ik dan niet liever voor mezelf zijn? Mensen die afkicken van alcohol of andere drugs geven zichzelf daar ook de tijd voor. Door bijvoorbeeld een maand naar een afkickkliniek te gaan.

Waarom ben ik gestopt?

Ik ben gestopt met mijn vorige middel aangezien ik te veel bijwerkingen kreeg. Nachtzweten, uitslag, trillende handen, duizelig, slaapproblemen. In een paar weken (onder begeleiding van een psychiater) heb ik mijn medicatie afgebouwd en nu ben ik aan het opbouwen met een nieuw medicijn. Maar mijn nieuwe antidepressiva duurt 6 weken voordat het gaat werken. Het wordt dus een pittige tijd waar hardlopen mijn voornaamste hulpmiddel zal zijn.

Het is lastig om uit te leggen wat er nu gebeurt. Ik voel me heel emotioneel, prikkelbaar, geïrriteerd, chagrijnig en ik kan niet slapen. Het voelt alsof ik dronken ben, want ik ben constant duizelig en alles draait in mijn hoofd. Ga ik op bed liggen dan wordt het erger. Vandaar dus dat ik niet kan slapen. Ene kant heeft het een voordeel want ik heb nu meer ideëen voor blogposts voor jullie. Afkicken, opbouwen, ik doe het nu dus allemaal en kan er dus van alles over vertellen. 😉

Net als laatst. Een goede vriendin zei dat ik wel van de antidepressiva af zou kunnen gaan. Iets waar ik heel sceptisch over ben. Waarom? Omdat ik een terugkerende depressie heb. Volgens wetenschap is de kans op terugval elke keer groter, na mate je dus meer depressieve episodes hebt gehad. Ik heb er nu drie gehad.

De eerste was te doen. Ik zat in de pubertijd, ik voelde me down, maar ik kon nog wel functioneren. Ik ben toen niet in therapie gegaan, maar gewoon ‘doorgegaan’ alsof alles normaal was. Mijn tweede depressie was een tandje zwaarder. Ik ben in therapie gegaan, ik slikte medicatie en ik liep studievertraging op. Ik besloot toen het beter ging weer af te bouwen van mijn medicijnen. Het ging tenslotte goed, dus ik zou die pillen niet meer nodig hebben. Maar niks bleek minder waar te zijn. Een jaar later sloop die depressie er langzamerhand weer in. Zo langzaam dat ik het zelf bijna niet door had. Ik zei gewoon dat ik niet lekker in mijn vel zat, dus besloot ik te gaan hardlopen. Iets waar ik de dag van vandaag enorm dankbaar voor ben.

Maar ik stopte ook weer met hardlopen. Dat is het nadeel van depressief zijn. Het is ontzettend lastig om jezelf te motiveren. De deur uit te gaan. Ik denk dat dat echt de grootste moeilijkste stap is voor mensen. Het beginnen. Hardlopen moet je regelmatig blijven doen wil je de effecten voelen. Ik stopte, en dat was ontzettend dom. Want een paar maanden erna raakte ik overspannen en viel ik in een nog zwaardere depressie. De zwaarste tot zover.

En nu bouw ik weer af, niet om te stoppen, maar om een middel te vinden waar ik langere tijd prettig bij kan voelen. Geen vervelende bijwerkingen zoals nachtzweet, uitslag of trillende handen. Een middel waar ik me prettig bij voel en voor langere tijd stabiel op kan zijn. Dat is waar ik op hoop. Maar nu eerst, afkicken… Wat echt geen pretje is. Mijn tip? Trek je hardloopschoenen aan en ga naar buiten.

3 thoughts on “Afkicken van de antidepressiva”

  1. Ik wens je enorm veel sterkte. Zelf ben ik met de psychiater ook druk aan het uitproberen welke AD het meest geschikt is.
    Dat is afkicken en weer opnieuw door bepaalde bijwerkingen.
    Fijn dat jij het hardlopen hebt. Want afleiding is dan zo fijn.
    Helaas mag ik niet meer sporten van wege een te laag gewicht. Te veel gesport om me af te reageren. Arghh.

    Maar zet ‘m op!! Versla die klote periode en probeer te bedenken waar je het voor doet uiteindelijk. Al is dat vaak in z’n periode heeeel moeilijk.
    Geef niet op en geniet van her hardlopen

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *