De wekker gaat en ik denk dat dit weer zo’n gewone dag wordt. Maar niks bleek minder waar… Uiteindelijk belandde ik namelijk in de stoel van de EDS of ook wel: Emergency Dentist Service genoemd.

De dag begon wel zoals gewoonlijk, ik stond op, zette een kopje koffie, smeerde make-up op mijn gezicht, trok mijn kleren aan en liep naar het station. Het enige verschil was dat ik niet aankwam op het station. Dat van A naar B was niet helemaal gelukt vandaag… want terwijl ik naar het station liep keek ik om me heen in plaats van voor me uit. Laat dat dus een les voor jou (en voor mezelf) zijn… Kijk altijd voor je uit als je loopt… want voor je het weet bots je frontaal tegen iets aan. Of zoals ik, tegen een lantaarnpaal aan. Niet heel erg zou je denken. Misschien een paar blauwe plekken of een bloedneus, maar nee, ik voelde wat afbrokkelen in mijn mond. Stukjes… Snel voelde ik met mijn tong over mijn tanden en mijn grootste angst bleek werkelijkheid te zijn. Ik had mijn twee voortanden afgebroken…

Ja, wat gaat er dan door je heen? Je bent in totale paniek natuurlijk. Ja, tanden kunnen gemaakt worden, maar daar denk je niet meteen aan. Tenminste ik niet. Ik dacht MIJN TANDEN!!!! MIJN ENIGE PAAR TANDEN! Wat moet ik nu doen? En zeker wat doe je als je in het buitenland bent? Ik had geen idee… Enige wat ik dacht was: ‘ik durf nu niet in de spiegel te kijken, want volgens mij is het echt heel erg.’ Ik raakte in paniek, dus belde ik maar snel de eerste persoon die iets zou kunnen betekenen hier in Engeland. Mijn tante. Wat een prachtvrouw. Ze heeft me zo ontzettend geholpen door dit fiasco. En meteen vertelt wat ik moest doen. Wat ben ik blij dat ik hier familie heb!

Plan van aanpak dus. Een tandarts vinden. Alleen woon ik officieel in Nederland en zit mijn tandarts in Nederland. Maar nadat de schok wat minder was geworden, kwam de pijn. Mijn hoofd bonkte en mijn neus deed opeens heel veel pijn. Precies. Alsof je tegen een lantaarnpaal bent aangelopen…

Het leuke aan dit allemaal is dat Britse tandartsen je niet helpen tijdens kantooruren als je niet bij ze geregistreerd bent… Alleen tussen 17:30 en 10 uur ‘s avonds kan je er terecht voor een spoedgeval… Maar je kan ook pas bellen voor een afspraak al het half 6 is geweest. Fijn. Ik mocht dus de hele dag nog rondlopen met mijn twee ‘vampier’ tanden.

Om mezelf een beetje op te vrolijken, besloot ik naar en beauty salon te gaan voor een pedicure en de rest van de dag Netflix te kijken (en pasta carbonara in kleine stukjes hakken en opeten zo ver dat lukt). Zodra de klok op half zes sloeg belde ik de spoed tandarts. Alleen was de lijn bezet. Een andere dan… Ook bezet… Nog een andere… Weer bezet. Betekent spoed niet dat je meteen geholpen kan worden? Mijn geduld begon op te raken en de tranen stroomden over mijn wangen. Ik wil gewoon weer normale tanden!

Uiteindelijk namen ze op en stelden ze me een hoop vragen over misselijkheid, black-outs, pijn etc. Ik wilde gewoon mijn tanden terug! Uiteindelijk kreeg ik een afspraak om 20:15 uur bij een tandarts 40 minuten van mijn huis vandaan. Waarom? De tandarts bij ons in de buurt was alleen open voor ‘spoedgevallen’ op de maandagavond en het weekend. Spoed… Ja… Blijkbaar had ik gisteravond tegen een lantaarnpaal moeten lopen. Dit was duidelijk het verkeerde moment.

Eind goed, al goed, ik kan bij een tandarts terecht en ze kunnen het repareren. Daar gaat het om. Moraal van dit verhaal? Zorg dus dat je voor je kijkt als je loopt. En hier een mooie foto van de befaamde lantaarnpaal…
Ps: dit is niet de eerste keer dat ik ergens tegenaan ‘bots‘. En zoals mijn vader zo leuk aan de telefoon zei: ‘Like father like daughter’. (Hij is namelijk ook een kluns.)

5 thoughts on “Als je niet vooruit kijkt… loop je tegen een…”

  1. Wat doet dat ding dan ook in jou pad. Of had je stiekem je telefoon in je handen 😉
    Gelukkig maar dat ze je kunnen oplappen daar in England.
    Succes met je nieuwe tanden

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *