Alles gaat volgends planning, je training, je eetpatroon, je loopt goed op schema.  dus kom maar op halve marathon. Maar dan… Op een dag heb je haast. Je wil snel naar je afspraak toe, want tja.. je bent al 10 minuten te laat. As usual… (ik kan eigenlijk nooit op tijd komen.) Dus je stapt snel op de fiets en neemt de bocht nét iets te snel. BAM! Je glijdt uit over de weg.. auw.

Dit overkwam mij vorige week. Nou, je zou denken, wat is er aan de hand dan? Schaafwondje niks meer. Nee, ik was zo koppig om meteen een pleister op te doen, nieuwe panty aan en weer de fiets op te stappen. It’s all in the mind. dacht ik. ‘Pijn is fijn’ ‘Pijn is fijn’ auw.. ‘Pijn is fijn!!!’… Er is niks aan de hand, gewoon een schaafwond en wat bloed. Doorfietsen. Eenmaal met tranen in mijn ogen bij mijn afspraak, en weer terug naar huis was ik op. De pijn.. het fietsen.. Tijd voor een reep chocola, dat heb ik verdiend.

Dag 1
Dag 1

Eenmaal thuis zag ik dat ik door pleister heen had gebloed en mijn knie twee keer zo dik was geworden. Hmm.. misschien kan ik morgen toch niet hardlopen??? Dag 2.. ik word wakker en de wond blijkt geïnfecteerd te zijn. Ik zou je de vieze details besparen, maar het zag er niet bepaald ‘lekker’ uit.

Nu 5 dagen later, gaat het eigenlijk niet bepaald veel beter. De wond is erger dan verwacht, mijn knie is nog steeds dik. En. ik. kan. niet. hardlopen. Ik kan zelf nauwelijks lopen…

Ik zal nu geen foto laten zien van hoe het eruit ziet met de opgezwollen knie en geïnfecteerde wond, maar ja, ik denk dat je wel je fantasie kan gebruiken. 😉 Ik hoop dus dat het deze week snel beter wordt, zodat ik volgende week verder kan met mijn training. Ik heb namelijke nog maar een maand voor de Utrecht Marathon… Nooit gedacht dat een val van mijn fiets mijn training zou verkloten.. Je denkt altijd dat het een sportblessure wordt of iets… maar zo DOM zijn om van je fiets te vallen en vervolgens te negeren dat je pijn hebt… Tja. ik heb mijn lesje geleerd.. Hoe ik er nu bij zit? Ik zit met mijn been omhoog, zonder broek (dan kan de wond ‘ademen’ ofzo?) te typen achter mijn laptopje en regelmatig de wond schoon te maken (dat doet pijn). Dus duim voor me… En wie weet zie je volgende week een leuke hardloopselfie op mijn Instagram. Ik hoop het in ieder geval wel. Dus fingers crossed.

My+Advice+for+New+Runners

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *