Als laatste groepssessie kregen we als opdracht om een brief te schrijven. De brief die ik heb voorgelezen was iets anders. Dit komt omdat in therapie dingen worden besproken die toch net wat meer prive zijn. Sommige dingen wil ik wel delen, andere dingen niet. Deze brief is dus iets aangepast. Het is geen brief over nu, maar aan de oude Eleanor. De Eleanor die zwaar depressief is en net uit opname is gekomen. De Eleanor die een keuze had: links een einde maken aan haar leven, rechts: 180 graden omdraaien. Je weet het al: ze heeft voor rechts gekozen, maar deze Eleanor weet dit nog niet.

Lieve Eleanor,

Het is nu september 2015 voor jou. Je weet je niet wat je allemaal te wachten staat. Vandaag sta je voor een belangrijke keuze. Vandaag heb je besloten om te vechten. Om 180 graden je leven om te draaien. Ik schrijf deze brief dan ook vanuit de toekomst. De toekomst, omdat je kiest voor het leven. Vanuit april 2017 om precies te zijn. Anderhalf jaar later. Nu voel je je hopeloos en machteloos. Je leven valt uit elkaar. Je zit zo diep dat je niet weet hoe je ooit eruit gaat komen. Je relatie is net uit, je hebt ruzie met je vriendinnen, je bent vrienden kwijtgeraakt, je familie begrijpt je niet en je bent bang dat de enige vriendinnen die je nog over hebt je gaan verlaten. Je kan nu dus twee kanten opgaan. Vandaag heb je gekozen voor rechts. Het zal niet makkelijk zijn. Je gaat vaak genoeg nog huilend bij de psycholoog zitten dat je het zo moeilijk vindt om alles om te draaien. Dat je moe bent, dat je het lastig vindt, dat de wachttijden te lang duren, dat EMDR zwaar is, dat je niet gehoord voelt. Je gaat boos worden op je psycholoog. Je gaat van het kastje naar de muur gestuurd worden. Maar hou vol. Over anderhalf jaar heb je je doelen dubbel en dwars gehaald.

Je gaat niet een halve marathon lopen, maar vijf halve marathon in slechts een jaar tijd lopen. Je hebt zelfs besloten om een hele marathon te lopen. Je hebt je vriendschappen hersteld, maar ook nieuwe vrienden gemaakt. Hierdoor heb je een geweldig netwerk om je heen gekregen. Je hebt een groep vriendinnen die je chickies noemt, want zij zijn jouw chickies. Jullie gaan door het vuur voor elkaar. Je gelooft nu dat ze je niet achter gaan laten. Je weet: ze houden van je om wie je bent. Je bent ze niet tot last, je mag er zijn. Samen hebben jullie leuke tijden en gunnen jullie elkaar het beste. Je hebt deze vrienden nu ook om je heen. Er komen er nog twee bij in jullie groep, maar dat maakt de groep alleen maar leuker. Je hebt ze nu ook hard nodig. Laat je waardering dan ook zien als je een van die vriendinnen ‘s nachts huilend opbelt of voor de deur staat omdat je jezelf niet rustig kan krijgen. Je gaat ze nodig hebben en ze gaan je niet verlaten. Zij trekken je door deze tijd heen.

Samen met je psycholoog heb je besloten om drie maanden alcoholvrij te gaan. Je bent nu een aantal weken alcoholvrij. Je weet niet of je het gaat volhouden. Ik kan je vertellen dat je het met gemak volhoudt. Je wil niet eens weer een wijntje drinken, want geen alcohol drinken vind je helemaal prima. Je kan namelijk sneller en beter hardlopen, je lichaam gaat veranderen, je gaat meer energie krijgen, je zal beter slapen slaapt en nog veel meer. In 2017 drink je wel weer hoor, maar je kan nu stoppen bij een biertje. Je drinkt je emoties niet meer weg, maar drinkt omdat een glaasje wijn lekker is. Of omdat je iets viert. Door alcoholvrij te gaan heb je ook je grenzen beter leren aangeven. Nee is nee. Als jij iets niet wil, dan hoef je het ook niet te doen. Je gaat nog een paar keer hier hard tegenaan lopen, maar hier leer je ook weer van. 

Je twijfelt nu of het verstandig is om een tussenjaar te nemen. Ik kan je vertellen: dit wordt een van de verstandigste keuzes die je gaat maken. Het wordt zwaar, maar je gaat zoveel over jezelf leren. En je gaat weer studeren. Dat komt wel. Voordat je hier überhaupt erg in hebt. De halve marathon van Utrecht en de blog hebben je weer op het rechte pad gezet. Je weet wat je wil en je hebt een uitlaatklep gevonden. Hardlopen en schrijven. Het wordt lastig, je weet niet zeker of je open wil zijn met de wereld. Of het verstandig is. Je twijfelt nu nog over je blognaam, maar ik kan je vertellen je hebt goed gekozen. De blog en de naam zal veel deuren openen. Het zal de reden zijn waarom je uit je bed komt, Het zal betekenis geven aan je leven. Je zal niet meer eenzaam voelen, want je weet: ik ben niet de enigen. Meer mensen vechten hiermee. En dat is oké. Want samen staan jullie sterk.

Eleanor, je weet dit nog niet, maar je gaat ook je droom achterna. Namelijk stage lopen in het buitenland. Je wilde altijd al naar het buitenland (het liefst Londen), maar het kwam er steeds niet van. Eén voor één gingen je vrienden reizen of studeren in het buitenland. Jij zat vast. Vast in Nederland door je depressie. Door wat er allemaal speelde. Nu niet meer. Je gaat.Vanaf juni loop jij namelijk stage bij NOS in Londen. Nu kan je dit niet eens dromen, maar het is waar. Je gaat gewoon afstuderen en je eindstage in het buitenland lopen. Het komt allemaal uit. Allemaal omdat jij bleef doorgaan. Je niet opgaf. Je volgt je dromen en je kan ook tevreden zijn met wat je hebt. Nu zie je jezelf als een mislukkeling, maar je gaat mensen motiveren en inspireren. Je gaat mensen aansporen om ook beter voor zichzelf te zorgen. Je gaat mensen inspireren om te gaan hardlopen. Ook al kan je jezelf nu nauwelijks de deur uit krijgen. Het is moeilijk. Dat is het zeker. Maar je hebt je ingeschreven voor de halve marathon en die ga je ook lopen. Hardlopen houdt je op de been (letterlijk en figuurlijk ;)).

Over anderhalf jaar is niet alles perfect natuurlijk. Je wantrouwt mensen nog steeds. Je wil het liefst wegrennen en jezelf verstoppen. Je bent nog steeds hard voor jezelf. Gelukkig kan je jezelf ook troosten met chocola en een kopje thee. In 2016 en 2017 leer je liever te zijn voor jezelf. Perfectionisme zal waarschijnlijk altijd een rol spelen. Maar je weet nu hoe je hiermee om moet gaan. Het is oke om fouten te maken. Om soms een dagje niks te doen. Je bent ook maar mens. Dat weet je. Je bent gelukkig Eleanor. Nu zie je dat nog niet in. Maar over anderhalf jaar kan je het daadwerkelijk zeggen: Ik ben gelukkig en tevreden met mezelf. Dus geef het niet op, want 2017 wil je meemaken!

20 thoughts on “Een brief aan de oude Eleanor”

  1. Wat mooi geschreven weer en zo waar. Je bent een hele sterkte vrouw. Dat heb je wel bewezen. En zie van dichtbij jammer genoeg hoe moeilijk het allemaal is. Maar er is hoop zeker door jou.

  2. ❤️ Mooi verwoord lieve Eleanor, en zo blij dat je dit in 2017 hebt kunnen realiseren! Blijf doelen stellen en jezelf brieven schrijven! Het is het altijd waard om door te gaan, niemand heeft een glazen bol die je toekomstige kansen en mogelijkheden laat zien maar van alle dingen die je meemaakt wordt je sterker en maken dat je toekomstige dingen kunt omarmen! Liefs voor jou!

    1. Hi strijdertje, wat ontzettend mooi geschreven, dapper en bewonderenswaardig dat je zo kwetsbaar durft te zijn en dit kan en wilt delen met vrienden, familie en de rest van de wereld! Ontzettend knap dat je voor rechts hebt gekozen, dat je die keuze echt hebt gemaakt en dat je met vallen en opstaan zover bent gekomen waar je nu staat ! Petje af!

      1. Dankjewel Caroline! Ja het is elke keer de vraag of ik zo open wil zijn, maar merk er voornamelijk voordelen mee
        en ik denk dat het iedereen zou helpen om wat meer van zichzelf te laten zien! 🙂

    2. Dankjewel Veroni! En inderdaad. Geef het niet op. Iedereen valt, maar het gaat erom wat je erna doet. 😉
      Leuk dat je mijn blog hebt gelezen! Liefs

  3. Heel mooi en je bewijst dat er een weg “uit” is en dat het de moeite waard is die weg te nemen ! Mooi ook omdat je zo realistisch bent tegelijkertijd. Veel succes met je eindstage kanjer 🙂

  4. Ik heb je brief wel 10 keer zitten lezen en steeds kreeg ik rilling over mijn rug. Jou verhaal heeft heel veel overeenkomsten met mijn eigen verhaal, zelfs de periode is het zelfde. Ik hoop dat het met jou net zo goed blijft gaan zoals het nu met mij gaat. En dat het altijd wat extra energie kost neem ik er nu maar gewoon bij. Dank je wel dat je jou verhaal op deze manier wilt delen. Groet en veel liefde, Hans

  5. Lieve Eleanor,
    Deze brief had door mijn jongste dochter geschreven kunnen zijn. Ik moet erom huilen én lachen. Ja, jij komt er wel. Net als mijn kind. Je bent zo helder als glas, zeg ik vaak tegen haar. Ze kan zo goed haar emoties verwoorden, ze durft zich kwetsbaar op te stellen nu. Net als jij. Geweldig! Ik ga haar vertellen over jou. Misschien rent ze dan ook een marathon… Dank voor jouw openheid!

  6. Wat mooi geschreven. Dit is de eerste blog die ik van je lees en de tranen stromen over mij wangen. Wat zou ik graag willen dat ik over anderhalf jaar een soort gelijke brief aan mijzelf kan schrijven.. 🙁 Bedankt dat je dit met ons hebt gedeeld, je bent een inspiratie bron.. Nu al.. Ik ga snel verder lezen!

    1. Dankjewel Rowenna! En dat hoop ik ook voor jou! Je kan jezelf nu al een brief schrijven he. Maar dan als dagboek van in september 2017 ben ik… en dan positieve dingen opschrijven wat je graag zou willen. Dat schreef ik ook toen ook in september. Ik schreef een soort bladzijde uit mijn dagboek maar dan alsof het maart 2016 was. Deze brief bleef ik mezelf voorlezen als ik me slechter voelde. En uiteindelijk is ook alles van die brief uitgekomen! Precies in die maand! 😉

  7. Prachtig Eleanor. Ook voor mij is dit de eerste blog die ik van je lees en ik moest een traantje wegvegen. Ik ga je volgen. You go girl! <3

  8. Wat ontzettend mooi geschreven! Dapper dat je zo open durft te zijn. Ook bij mij is de periode hetzelfde, 2015 low point en 2017 gaat beter. Het meest herkenbaar en moeilijk vindt ik het kwijtraken van vriendschappen, ik snap het want het is pittig een vriendschap met iemand die donkere kanten hebben, dus ik neem niemand iets kwalijk. Lastig is dat ik het niet kan helpen om me afgewezen te voelen en daarmee om te gaan. Mocht je nog tips hebben daarvoor lees ik ze graag.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *