Als mensen mij vragen op wat voor muziek ik loop, vertel ik dat ik op verschillende soorten muziek ren. Het ligt aan mijn gevoel. En wat voor training ik doe. Wil ik snelheid en ben ik boos? Dan kies ik voor harde rock muziek. Maar voel ik dat ik geen helderheid meer heb. Dat ik een moment nodig heb om na te denken? Dan is piano muziek mijn voorkeur. Het liefst loop ik dus ook eigenlijk op piano muziek. Het leidt niet af en het is constant. De melodie is vloeiend, net als mijn tempo. In een rechte vloeiende lijn. Zo voelde mijn loop twee dagen geleden ook.

Ik trok mijn hardloopschoenen aan. Ik had eigenlijk helemaal geen zin om te rennen. Het was donker buiten en het was koud. Ik had eigenlijk afgesproken om samen te lopen met een vriendin. Maar ik wilde nu even een moment alleen. Alleen met het asfalt. Hardlopen is namelijk mijn moment om na te denken. Een moment waar ik alleen met mijn gedachtes kan zijn.

De route die ik daarom koos was stil. Nauwelijks een mens te bekennen. Er was alleen een rechte weg met bomen aan ieder zijde. Waar de weg naar toe gaat. Dat wist ik niet. Maar ik begon te lopen. Waar ik eindig, dat zal ik vanzelf zien. Als ik wil stoppen, kan ik omdraaien. Maar Ik wil achterkomen waar die weg naar toe gaat. Waar ik heenga.

Het is een soort meditatie. Moment waar ik alleen hoef te concentreren op mijn ritme en ademhaling. Het is een moment van helderheid. De piano muziek helpt me bij mijn gedachtes op de weg. De gedachtes in mijn hoofd. Het geeft me richting en helderheid. Uiteindelijk was ik bijna een uur weg en had ik het album van Ludovico Einaudi twee keer geluisterd. Heerlijk.

Ik ben benieuwd naar wat voor muziek jij luistert als je gaat hardlopen. Is het ook piano muziek net als ik? Of kies je liever voor een andere genre?

Hieronder een van mijn lievelingsnummers van Ludovico Einaudi.

One thought on “Een moment van rust”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *