Ja, en dan komen twee medici met het kritiek dat antidepressiva niet werkt. Wat een onzin. Ook al weten we de effecten inderdaad niet, het werkt wel degelijk. Misschien is het wel een placebo effect, maar mensen voelen zich er echt beter door. Dus vroeg de NOS op 3 wat ik er van vond. Gelukkig had ik in de ochtend het nieuws gelezen, dus was ik op de hoogte. En ja, ik was verbaasd met de bevindingen van de artsen, maar ik ben wel met ze eens dat ze te snel worden voorgeschreven.

Een pilletje slikken is namelijk makkelijker dan echt je problemen onder ogen zien. Sowieso inzien dat je misschien een ‘ongezonde’ levensstijl hebt, in een ongelukkige relatie bevindt of te veel druk ervaart op het werk, betekent dat niet dat je een pilletje moet slikken. Ja, pillen worden (denk ik) te snel voorgeschreven, maar dat onderschat de werking niet. Ze werken wel.

Als je een psychische ziekte hebt, kan je ervoor kiezen om medicatie te slikken. Maar neem die keuze niet te licht. Zelf begon ik op mijn 19e verjaardag voor het eerst met antidepressiva. Na ongeveer 9 maanden bouwde ik weer af omdat het goed ging, alleen net voor mijn 22ste verjaardag zat ik er weer op… Helaas. Ik wilde het niet, maar ik kon toen niet meer door de dag komen. Ik nam deze keuze zeker niet licht. Ik wilde veel liever zonder leven. De bijwerkingen vond ik helemaal niks.

Nu zijn we twee jaar verder, het gaat goed, ik voel me stabiel, rustig. Na de tweede soort uitproberen, kwam ik op een medicijn waar ik me prettig bij voel. Alleen heb ik erg last van bijwerkingen. Niet alleen een droge mond en wat duizelig, maar echt zwaar duizelig als ik niet op tijd mijn antidepressiva neem. De grootste ergernis is het nachtzweten. Zwaar nachtzweten. Ik word compleet nat wakker. Zo erg dat ik er slecht door slaap en heel moe ben als ik wakker word. Ik probeerde het te accepteren, dat het erbij hoorde, dat het het waard was om een beetje meer te zweten, maar wel goed te voelen.

Maar ik wil het niet meer, dus een paar maanden geleden probeerde ik mijn medicatie af te bouwen, dit viel slecht. Ik werd ontzettend duizelig, voelde me emotioneel, chagrijnig en down. Hardlopen hielp, maar niet genoeg. Dus besloot ik toch maar weer naar mijn oude dosering te gaan, nu weer een paar maanden verder, wil ik het weer proberen. Op en afbouwen van medicatie is geen pretje, de bijwerkingen worden erger, je voelt je vaak emotioneler en soms ook juist suicidaal. Dat is het gevaar van antidepressiva, je wordt er eerst slechter door voordat je beter wordt.Onthou dit dus als je deze stap wil zetten, je moet geduld hebben, even op je tanden bijten en wachten.

Maar ik nu dus switchen van medicatie, want ook al werkt dit middel wel, ik vind de bijwerkingen gewoon te erg. Het beinvloed mijn leven en dat wil ik niet meer.

Geen medicatie

De psychiater vroeg of ik ook zat te denken om helemaal te stoppen. Dat vond ik zelf geen goed plan. Het spookte wel even door mijn hoofd: zou dat lukken? Hoe zou ik me dan voelen? Zou ik het helemaal alleen met hardlopen kunnen redden? Dat zou namelijk fantastisch zijn, maar die stap durf ik nog niet te zetten. Ik heb een recidieve depressie. Dat betekent dat mijn depressie terug kan komen. Iedereen die een depressie heeft, heeft een kans op terugval, maar hoe vaker je een depressie hebt gehad, hoe groter de kans is. Ik heb drie depressies gehad, dus mijn kans ligt nu op 89 procent. Ja.. de cijfers liegen er niet om.

Timing

Daarnaast ga ik binnenkort afstuderen, dus komt er een drukke stressvolle periode aan. Om dan juist te gaan ‘testen’ zonder medicatie vind ik te riskant. Stel het gaat niet goed, dan zal mijn studie er onder lijden. Misschien haal ik het niet en loop ik nog meer vertraging op. Nee, ik ga switchen van medicijn. Maar om een goede ‘timing’ te hebben, doen we het pas in het nieuwe jaar. December is een moeilijke maand voor mij. De verjaardag en het overlijden van mijn moeder valt in deze maand, Kerstmis valt in december, Oud & Nieuw, en überhaupt een donkere maand met weinig licht buiten. Nee, ik denk dat het beter is als 2017 begint met nieuwe medicatie. Een nieuwe hoop op een medicijn wat werkt, maar waar ik hopelijk niet te veel last heb van bijwerkingen. En wie weet, zal 2018 het jaar zijn waarin ik succesvol zou kunnen afbouwen en verder zou kunnen gaan met alleen hardlopen. Wie weet, misschien kom ik er nooit van af. Dat is ook goed. Alles wat ik weet, is dat het vandaag goed gaat.

Je kan je zorgen maken over morgen, maar dit kan je nu toch niks aan doen.

 

2 thoughts on “Een pil waardoor je beter voelt. Wel of niet?”

  1. Dag Eleanor(mooie naam),
    Prima dat je zegt dat je moet afbouwen in een tijd dat het rustig is. Antidepressiva werken wel degelijk alleen moet het door een specialist voorgeschreven. worden en zorgvuldig begeleidt zoals bloedspiegels etc. Je geeft zelf aan dat het vaak te snel wordt voorgeschreven. Zeker bij mensen waarbij je kunt afvragen of andere behandelingen ook werken. Bij zeer ernstige depressies werkt het zeker en kun je ook niet zomaar afbouwen. In de depressiekliniek waar ik gewerkt heb zag je duidelijke verbeteringen bij het gebruik van AD. Bij deze afdeling werd er niet alleen medicijnen gegeven maar werd er gepraat, hardgelopen(running therapie die ik zelf gaf)muziek en veel beweging. Nu bij mijn eigen huis(Huize Wezup) voor ouderen met cognitieve problemen zien we regelmatig ouderen binnenkomen met AD. In overleg met huisarts gaan we al snel afbouwen. Niet alleen afbouwen maar het weer in gang zetten van aandacht, beweging, muziek en activiteiten. Neem daarbij goed eten en drinken en structuur door een uitgebalanceerd dag en nachtritme en mensen knappen op. De stemming is al snel verbetert en beter nog dan met de AD, Succes en voorzichtig met afbouwen!
    Geweldig zoals je bezig met hardlopen. Ga hiermee door en je hebt een prachtige Blog . Zelf doe ik aan hardlopen en zie dat dit prachtig helpt tegen stress en een mindere stemming. Het helpt om meer werk te verzetten dan je denkt aan te kunnen. Wel is het belangrijk dat het werk leuk en voldoening geeft.

  2. Wat mij altijd verbaast als er wordt gezegd dat iedereen maar zo makkelijke aan de anti-depressiva gaat: mensen gaan toch zeker niet voor de lol al die bijwerkingen doorstaan? Bij mij waren ze echt vreselijk, en als ik niet zeker wist dat dit de enige way forward was dan was ik er sowieso mee gestopt.

    Ik denk ook wel dat anti-depressiva wellicht te snel voorgeschreven worden, maar ik kan me niet goed voorstellen dat mensen 1) graag ‘aan de pillen’ gaan (vooral gezien het stigma wat daar aan vast zit) en 2) bereid zijn zich een paar weken doodziek te voelen als ze ook zonder medicatie functioneren. Dus dat verbaast me altijd als weer dit soort onderzoeken opduiken van psychiaters.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *