Afgelopen week is me iets verteld waar ik ontzettend kwaad om werd. Of meer gekwetst. Maar ook waardoor mijn motivatie nog groter is geworden om de taboe op depressie en psychische ziektes te doorbreken.  Want als iemand een depressie heeft, zou je die persoon dan verlaten?

Zie het maar als kanker. Jongeren krijgen dat ook vaker. Iedereen kan kanker krijgen. Net als een depressie. En dan vecht je ook voor je leven, dan komen mensen op bezoek, sturen ze een kaartje of bloemen. Want die persoon is ziek en kan er niks aan doen. Zo volg ik nu ook meisje via Instagram Viora, 25 jaar, heeft leukemie en blogt op haar site Viora.nl over haar strijd tegen leukemie. Haar vriend is er voor haar door dik en dun. Zij is inmiddels haar haar verloren, kilo’s aangekomen door de medicatie, maar vecht voor haar leven. Het zou me niet verbazen als dat een enorme last is voor hun relatie, maar als je van iemand houdt, echt houdt, dan maakt dat niet uit. Want je bent er voor iemand. Je houdt van iemand voor wie die persoon is. Dat zou ik denken in ieder geval.

Maar als iemand tegen hem zou zeggen: “ik snap echt niet waarom je nog met haar hebt” of “Waarom heb je nog een relatie met haar? Ze is niet meer aantrekkelijk of leuk”. Wat zou je dan denken? Mij overkwam het. Ik heb geen kanker, maar wat ik had was ook een zware ziekte. Alleen begrepen anderen niet waarom mijn vriend nog met mij had. Het heeft mijn hart echt werkelijk gebroken en maakt me enorm kwaad dat er zo over psychische ziektes wordt gedacht.

Want het kan iedereen overkomen, en het is niet alsof je erom hebt gevraagd. Jij, net als ik zijn er vatbaar voor. Net als dat we allemaal de kans hebben om kanker te krijgen. Of een andere ziekte. We kiezen er niet voor, het overkomt ons. En als iemand niet met je wil omgaan, omdat jij ziek bent, dan zijn zij het niet waard. Ik schaam me eerlijk gezegd voor dat er mensen zijn die dit soort dingen hebben gezegd. Of zijn weggelopen ‘when shit got hard’ en de persoon niet meer ‘leuk’ of ‘gezellig’ was.

Maar ik schaam me soms ook voor voor mezelf, omdat ik bang ben dat iemand mij vanwege mijn ‘rugzakje’ geen relatie met me zou willen. Want tja, waar slaat dat eigenlijk op? Ik ben toch veel meer dan mijn depressie? Niemand is perfect, iedereen heeft tekortkomingen. We kunnen toch niet eisen dat je als partner altijd blij en vrolijk bent? Ik merk het nu op mijn blog dat ik het lastig vind om zo open te zijn, want hoe dan ook komt de persoon met wie ik date snel achter dat ik een rugzakje heb, en dit weten ze voordat ik daar aan toe ben om dat te vertellen of voordat ze me echt kennen. Ze lezen het op mijn blog. Maar ik wil niet dat iemand dat direct weet, want je bent je depressie niet, je hebt last van depressies. Je bent geen kanker, je hebt kanker. Jij bent niet jouw ziekte. Je bent veel meer dan dat. Alleen zien veel mensen dat niet. En dat is ontzettend jammer.

Maar ooit zal er iemand van mij houden, voor wie ik ben, en mij niet veranderen of pushen om dingen te moeten doen of zeggen. Om alleen maar blij te zijn. Ik ben mezelf, dus accepteer dat of niet. Ik heb last van depressies, maar ik ga me daar niet voor verontschuldigen. Ik heb last van depressies, maar ik ben ook veel meer dan dat. En jij ook. En ik hoop dat de rest van de wereld dat ooit ook gaat inzien.

12 thoughts on “Een relatie met iemand die depressief is. Wel of niet?”

  1. Dank voor herkenbaarheid in je blogs. Iemand pas ook via tinder die tegen mij zei: waarom wacht je niet met daten nadat je klaar bent met therapie? Alsof ik nu alleen maar mijn psychische klachten ben. Ooh het maakte mij ook zo kwaad.

    Thanks Eleanor, ik vind je een waar voorbeeld!
    En de mensen die je alleen maar om verantwoording vragen mogen jou wel meer los laten hoor. Je kiest je eigen traject en heb daarbij recht op het inbouwen van rust. Ga zo door!

  2. Hmm, ik vind dit altijd een hele interessante en moeilijke vraag. Want inderdaad, iemand is veel meer dan zijn of haar ziekte en iedereen kan wel iets overkomen. Ik ben het inderdaad met je eens dat je niet zomaar moet opgeven als dingen moeilijker worden in een relatie. Tegelijkertijd was mijn ex-vriend (zwaar) depressief, dit was hij al op het moment dat wij wat kregen. En ik merkte wel dat dit ontzettend lastig was. Een ‘ik vind je leuk’ of ‘ik hou van je’ kwam nooit écht aan, want tja, hij hield gewoon niet eens van zichzelf. Zijn eigen onzekerheden en wantrouwigheid uitte hij naar mij en naar onze relatie. Ik heb vaak het gevoel gehad dat ik zijn enige steun en toeverlaat was, zijn enige lichtpuntje en bron van geluk, wat ik een hele zware rol vind en ook niet de taak van een vriendin. Als ik hieraan denk dan weet ik niet of een depressief persoon wel in een relatie moet zitten. In de twee jaar van die relatie ben ik er namelijk wel achtergekomen dat de cliché ‘je moet eerst van jezelf houden voordat je van iemand anders kunt houden’ voor mij wel opging.

    Natuurlijk is elke depressie weer anders en uit die zich in hele andere vormen. Maar ik vind het lastig…

    1. Ja ik snap je Vera, Ik denk ook dat in jouw situatie het niet om de depressie ging, maar inderdaad dat hij geen balans had
      en niet van zichzelf kon houden, dus dan is het nog lastiger om een relatie te hebben. Je moet helaas eerst van jezelf houden, voordat je van een ander kan houden. Anders werkt het gewoon niet. En ook hoor je geluk uit jezelf te halen helaas. Dat is niet de taak van je partner.
      Maar dat anderen gaan zeggen dat iemand het maar moet uitmaken omdat het niet leuk is, vind ik abnormaal, omdat niemand jouw situatie echt kan begrijpen. Niemand weet wat jij voelt of doormaakt. De partner zijn van iemand die depressief is, is ontzettend lastig. Dat weet ik. Maar om daarom weg te lopen vind ik erg teleurstellend.

  3. Ik voel je, heel goed. Ik heb 20 maanden een relatie gehad met iemand die aan een zware deprssie leed. Makkelijk? Nee totaal niet. Alleen maar ellende ? Nee ook niet!! Precies zoals je zegt; als je echt van iemand houdt kan alles. Vertrouw op die kracht meid! Iedere jonge die je niet die openheid en kracht geeft is je niks waard. Vertrouw op je intuïtie!! Je zal zeker een knappe vent aan de haak slaan! Take care ❤

  4. Mooi geschreven. Jammer dat mensen van buiten een relatie het vaak zo goed weten wat iemand in zijn/haar relatie moet doen. xx

  5. Een relatie heb je in goede en slechte tijden en je steunt elkaar als je gezond bent maar ook als je ziek bent.

    Iemand die ervoor kiest om met jou te daten, kiest daarvoor omdat hij jou leuk vindt. Jouw verleden (dus ook je depressies) hebben jou gevormd tot hoe je nu bent. Een super toffe meid.

    Iemand die het uitmaakt omdat zijn partner ( wat je beste maatje / vriend(in) hoort te zijn) een depressie krijgt / heeft is jou simpelweg niet waard.

    Iedereen heeft een rugzak, de 1 wat groter dan de ander maar die rugzak zorgt er wel voor dat je nu zo krachtig in het leven staat.

    Ik heb zelf kanker gehad, dat heeft mij qua persoonlijkheid ook veranderd. Mijn toekomstige vriendin zal hier ook rekening mee moeten houden, maar ze weet als ze begint te daten met mij dondersgoed waar ze aan begint.

    En mensen die zeggen dat je het moet uitmaken met diegene waar je om geeft zijn je aandacht niet waard. Als hij jou gelukkig maakt dan is dat het enige wat telt.

    Gr
    Eric

  6. Wat een interessant artikel! Net zoals alle andere!
    Ik kom ook uit een relatie met iemand die depressief was! Helaas heeft zij de relatie beëindigd omdat mijn ex-vriendin niet wou dat ik hier ook in wou gesleurd zou worden! Maar heb er altijd voor haar klaargestaan! Dus het is perfect mogelijk om samen te zijn die de strijd aangaat met depressie want het voelt zo goed om een glimlach te toveren op die persoon en geweldige dagen te geven!
    Ik lees met plezier je volgende artikels omdat deze heel herkenbaar zijn voor mij!

  7. Ik volg je sindskort en kwam vandaag bij dit artikel terecht! Ik ben het zo ontzettend met je eens, gelukkig heb ik sinds twee maandjes een relatie met een jongen die het (tot nu toe) accepteert. In eerste instantie tijdens het daten, had hij geen idee wat er aan de hand was. Pas op het punt dat het serieus ging worden, heb ik hem verteld hoe en wat. Hij heeft er voor gekozen om toch met mij te zijn en daar ben ik echt heel erg blij om. Daarbij wil hij me heel graag helpen, hij weet niet zo goed hoe… En ook ik zelf weet dat ik het grootste gedeelte zelf moet doen, maar het idee dat hij ondanks mijn verhaal er toch voor gekozen heeft om een relatie met me aan te gaan, geeft me heel veel kracht!

    Je bent een goed voorbeeld en ik ga je zeker vaker volgen!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *