‘Sharon, zou je een keer een gastblog willen schrijven over jouw ervaringen en wat voor therapie je hebt gehad?’ Dus daarom vandaag een blog, geschreven door ervaringsdeskundige Sharon Heijloo. Ze heeft ook sinds haar tienerjaren last gehad van depressieve klachten, maar had dit toentertijd niet door. Een negatief zelfbeeld, gedachtes aan de dood, maar ook moeilijk bij haar gevoel kunnen, waren dingen die haar veel last brachten. Dit zijn dingen waar ik mijzelf ook erg in kan herkennen. Daarnaast saboteerde ze haar eigen therapie. Iets wat ik ook in het verleden heb gedaan. Maar er is hoop en je kunt herstellen. En daar gaat Sharon over vertellen in haar gastblog, so here she goes:

Eleanor, blogger van Loop Depressievrij, heeft mij gevraagd om een gastblog voor haar blog Loop Depressievrij te schrijven. Daar kon ik natuurlijk geen nee tegen zeggen. Ik volg Eleanor nu ongeveer een half jaar op Facebook en Instagram. Maar waarom volg ik haar blog? Ik lees haar blog met regelmaat en haal er dan ook veel inspiratie en positieve energie uit. En dat niet alleen, ook omdat ik zelf twee keer depressief ben geweest, waarvan de laatste een zware depressie was en die toch wel een halfjaar heeft geduurd.

Maar het schijnt dat ik al vanaf mijn 15e last heb van depressieve klachten en de bijbehorende symptomen weliswaar in mindere mate. Alleen was dit nooit zichtbaar voor mijzelf en voor mijn omgeving. Dit wordt ook wel een dysthyme stoornis genoemd. Wat ik mij wel kan herinneren is dat ik vaak last had van een sombere stemming. Wanneer mijn moeder mij vroeg hoe het op school was, antwoordde ik altijd met ‘saai’ of ‘gewoon’. Daarnaast trok ik de problemen van anderen altijd erg aan, zo erg dat ik daar continue over piekerde, waardoor ik mijzelf als het ware wegcijferde. Ik vergat mezelf regelmatig en besteedde weinig aandacht aan hoe ik mij zelf voelde en stelde mij nauwelijks de vraag hoe het nu echt met mij ging. Allerlei emoties en gevoelens zullen in die jaren ongetwijfeld de revue hebben gepasseerd, maar ik stopte die gevoelens altijd diep weg. Daarbij speelde ook nog mee dat ik een negatief zelfbeeld had, want tevreden en blij met mijn uiterlijk ben ik in die jaren nooit geweest. Gelukkig is dit zelfbeeld veranderd in een positief beeld over mijzelf, maar dat heeft heel wat jaren en tijd gekost en af en toe ben ik er nog steeds mee aan het struggelen. Voor de mensen die mij kennen, er zijn maar weinig foto’s van mij vanaf mijn 15e tot mijn 23e. Dus mocht ik later gaan trouwen met een leuke vent, dan kan hij weinig leuks met foto’s van mij doen, want die zijn er lekker niet.

Hoop

Wat heeft mij dan zoal geholpen om te komen en te bereiken waar ik nu ik mijn leven sta? Daar kan ik een heel boek over schrijven en wat ik in de toekomst ook graag zou willen doen is om op die manier meer jongeren en adolescenten met depressieve klachten of een depressie te kunnen bereiken. Ik wil anderen graag hoop bieden. Dat wanneer je leven er nog zo zwart uitziet en zo zwaar voelt alsof je bedolven ligt onder 15 kilo zand, dat je uit dat diep zwart gat kunt komen. Als er een hel op aarde zou bestaan, geloof ik dat ik die hel heb gezien. Ik gun iedereen met een depressie om op een gegeven moment weer het leven te kunnen leiden, waarin de klachten verdraagzaam zijn en dat je een manier kunt vinden om er mee om te kunnen gaan.Ook al verschilt dat weer per persoon en is geen enkele depressie hetzelfde.

In januari 2014 heb ik mijn eerste depressie gehad en ben ik in behandeling geweest bij een psychologe, maar daar heb ik de boel gesaboteerd en was ik actrice van beroep. Wederom werden de klachten weer erger en werden de depressieve symptomen heftiger. Zo heftig, dat ik 24/7 alleen maar aan de dood kon denken en daar als het ware een obsessie voor ontwikkelde.

 

Herstel

Na een lange zoektocht ben ik uiteindelijk bij PsyQ in Apeldoorn terecht gekomen om voor mijn depressie behandeld te worden. Ik had geen keuze meer of ik moest in deeltijd behandeling, maar dat wilde ik absoluut niet. Dus besloot ik mij toch maar met veel tegenzin op deze behandeling te richten. In juni 2015 ben ik na lang twijfelen antidepressiva gaan gebruiken. Mijn huisarts heeft uiteindelijk het laatste zetje gegeven, daar ben ik hem nog steeds dankbaar voor. Hoewel ik in het begin nog dacht dat ik met een overdosis van deze pillen mijn leven had kunnen beëindigen, ben ik godzijdank blij dat de gedachten aan de dood als sneeuw voor de zon verdwenen zijn. Ik slik ze nog trouw iedere dag en na de winter wil ik beginnen met afbouwen, want na en lange periode van intensieve therapie ben ik stabiel en is er bij mij geen sprake meer van een depressie. Sterker nog ik voel mij beter dan ooit, ik weet welke vaardigheden ik moet toepassen om met klachten om te kunnen gaan en ik weet waar ik gelukkig en blij van word. Dit heb ik geleerd in de Emotie Regulatie Vaardigheden Training. Eind februari is de laatste bijeenkomst en kan ik zeggen dat ik ontzettend veel geleerd heb over mijzelf als persoon en het allerbelangrijkste vind ik zelf dat ik heb leren praten en dat ik naar mijn lichaam en dus naar mijn gevoel heb leren luisteren. De tip die ik mee wil geven is dan ook, praat alsjeblieft als je iets dwars zit en krop gevoelens niet op, huilen mag en je bent echt niet zwak als je jouw gevoelens en emoties aan anderen laat zien. Want geloof mij er bestaat niets mooiers om je kwetsbaar op te stellen en jezelf te laten zien.

Vriendelijke groetjes,

Sharon Heijloo

 

tumblr_noubsgkEYA1tetrwto1_500

Ik zeg wij zijn sterker dan depressie! 

6 thoughts on “Ervaringsdeskundige Sharon aan het woord over dysthyme stoornis en haar herstel”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *