“Alles goed?” Ik heb altijd een hekel gehad aan deze vraag. Het is een gesloten vraag en eigenlijk wil de ander helemaal niet horen hoe het echt met je gaat. Waarom eigenlijk? Waarom vragen we de ander niet hoe het werkelijk gaat, maar verwachten we alleen maar dat de ander goed’ of ‘prima’ zegt? Het kan toch niet ALTIJD goed gaan?

Vroeger gaf ik altijd eerlij kantwoord op de ‘hoe gaat het’ of ‘alles goed’.  Dan zei ik: ‘het gaat slecht’, ‘niet goed’, ‘mwah’, ‘niet zo’. Ik zat in de puberteit, had last van onzekerheid en voelde me down. Mensen keken me dan met grote ogen aan. ‘Wat zeg je nu?’ Ik vond het maar frappant. ‘Je vraagt het toch?’ Mogen we niet eerlijk zijn tegen elkaar? Gek. Op een gegeven moment ben ik toch maar automatisch ‘goed’ of ‘ja’ gaan zeggen. Dan kwam ik er het makkelijkst af en keek niemand me gek aan. Zo begon ik dus voor mijn negatieve emoties te schamen…

En daarom sta ik achter het project ‘Alles Goed‘. Op Alles Goed zie je mensen die net zoals jij – of een van je dierbaren – leven met een depressie. Want dankzij de verhalen van anderen ontdek je dat je (láng) niet de enige bent. MAar ook dat depressie voor iedereen anders is. En dat je niet raar bent, of stom, of wat je depressie je ook influistert.

Of draag deze trui – net als – om een gesprek met een ander te beginnen en om opener te zijn over hoe het met je gaat. Vandaag en morgen is er namelijk 20% korting op de truien! 🙂

Fotocredit: Allard de Witte

3 thoughts on “‘Hey, Alles Goed?’”

  1. Beste Eleanor,

    In jouw stuk boven geef je naast het probleem ook al gelijk het antwoord.
    Feitelijk interesseert het niemand ene reet hoe jij je voelt.
    Maar waarom doen we het dan.
    Waarom vragen we iedere keer opnieuw: “Hoe gaat het met je?”

    Het antwoord is vrij simpel.
    Er zijn in het leven maar twee soorten relaties.
    Functionele relaties en emotionele relaties.
    Bij de bakker kan je een functionele relatie opbouwen door simpel te vragen: Heeft u voor mij een kerstbrood.
    De bakker antwoord dan: Dat is dan Euro 3,99.
    Dank u en de relatie is voor nu over.
    Anders is het als je een bekende tegenkomt.
    Daar heb je een bepaald gevoel bij. Bij de een meer dan bij een ander. Maar dat is niet belangrijk.
    Wat je wilt is een vorm van communicatie aangaan.
    Je kunt roepen “Hoi” en dan doorlopen.
    Maar het zou ook kunnen dat je iets meer belangstelling in die ander wilt tonen.
    Iets roepen als je schoenveter zit los of je haar zit zo leuk is nu niet bepaald een binnenkomer.
    Het gaat op de persoon die je emotioneel wilt benaderen maar gelijk wel met bericht dat zo non specifiek mogelijk is als maar mogelijk.
    Het moet ook nog in de vorm van een vraag want anders komt er geen antwoord en dus is er geen communicatie.
    Welnu. Probeer maar eens zo’n zin te vinden.
    En dat is gelukt ………………………
    Hoe gaat het met je.
    Dit is geworden tot een stukje gedragscode.
    Een beleefdheidsvorm.
    Net als zal ik de deur voor je openhouden.
    De vraag stelt dus feitelijk niets voor en is in het dagelijks leven zeker geen vraag naar hoe het werkelijk met je gaat.
    Het sociale antwoord is dan ook. “Met mij gaat het goed …… En met jou” de bal terugkaatsend.

    Zouden we maar weer durven zeggen: Met mij gaat het Kwalitatief Uitermate Teleurstellend.
    Ikzelf vind het nu heel moeilijk om te zien hoe iemand zich echt voelt.
    En ja dan is het nog moeilijker om te zeggen dat je bij mij mag komen uithuilen.

    Ennuh …… Heel veel mensen durven niet eens met hun gevoel naar buiten te komen en te vragen om een arm om hen heen.
    Nog steeds een maatschappelijk taboe.

  2. ‘t is 2de Kerstdag, dus toch maar even reageren (houdt op zich dit geen steek :-)).
    De kans dat ‘alles’ goed is, is wellicht zeer klein. Wij Belgen (oei, risico tot ongenuanceerde veralgemening en ja, ik ben eentje ten zuiden van de landsgrens) zullen eerder ‘vragen’: “gaat het”? De kans dat ‘het gaat’ is gewoon veel groter dan dat ‘alles goed’ is, dus wordt er nog minder gevraagd hoe het écht met je is, MAAR … de deur staat nog altijd open: als je toch behoefte hebt om iets mee te delen, kan dat nog steeds. Blijkbaar werd die “gaat het ?” toch nog vaak beschouwd als een te directe vraag die indringt op het privé-leven. Geen probleem, dan gebruiken we wel (letterlijk) 2 woordjes Frans: “ça va?” (= het gaat?). Vaak nog verder verbasterd tot “ça-va-kes?”. En ongeacht de woordkeuze van de ander antwoord ik meestal niet gewoon met ja of nee. Alternatieven om even de reactie bij de vraagsteller te polsen: “Dat hangt er van af”, “Op welk gebied?”, “Wat denk je zelf?”, “Vergeleken met?”,… Keuze te over, tenminste voor zover ik kan praten tijdens het lopen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *