“Eleanor, hoe gaat het? Ik heb je blog gelezen!” Afgelopen vrijdag was ik op een feestje en werd mij deze vraag gesteld. Er kwam een opluchting over me heen toen deze oude kennis zei dat ze mijn blog had gelezen. Gelukkig. Ik hoefde niet uit te leggen dat ik de afgelopen jaar vecht tegen mijn depressie. Ik vind de vraag ‘Hoe gaat het?’ of “Alles goed?’ nu eenmaal een moeilijke vraag om te beantwoorden. Ja, in principe gaat het ‘beter’ dan eerst. Maar echt goed? Nee. Maar wat dan wel? Slecht? Matig? Redelijk? Ik weet het niet.

Ik weet alleen dat ik door de dag kom. Dat het me lukt om uit bed te komen. Dat het me lukt om mijn hardloopschoenen aan te trekken. Dat het me lukt om nu al 11 weken alcoholvrij te leven. Ja, dan zou ik zeggen, naar omstandigheden gaat het goed, maar echt op een niveau zoals meeste mensen leven? Nee, daar ben ik nog niet.

De afgelopen weken heb ik verschillende reacties gekregen op mijn blog. Vooral positieve reacties. Mensen noemen me een rolmodel, dat ik probeer een taboe te doorbreken, dat ik de stem ben voor velen die niet voor durven uit te komen. Maar natuurlijk horen er ook negatieve reacties bij. De reacties waardoor ik nog meer gedreven word om te vertellen (schrijven) hoe het precies zit.

tumblr_noubsgkEYA1tetrwto1_500
Bron: Tumblr

‘Krijg je nog wel een baan als je nu op internet zet dat je depressief bent?’ 

Toen deze vraag aan me werd gesteld, werd ik eigenlijk een beetje boos. Als een bedrijf mij niet wil aannemen omdat ik ‘kwetsbaar’ ben dan wil ik daar helemaal niet voor werken. We zijn geen robots! Helaas leven we tegenwoordig in een maatschappij waar de druk steeds hoger ligt. We werken harder, langer door en verwachten daarnaast ook nog kinderen op te voeden, te sporten, hobby’s en een sociaal leven te hebben. Maar wat we vergeten is dat we mensen zijn. We zijn niet perfect en dus kan de maatschappij ook niet verwachten dat we gewoon ‘blijven’ doorgaan.

Taboe op depressies

Door deze stijgende druk is de toename van psychische ziektes ook alsmaar toegenomen. Depressie komt ongelofelijk vaak voor en treft 1 op de 10 mannen en 1 op de 5 vrouwen. Op dit moment lijdt ruim een half miljoen Nederlanders aan een depressie en iedereen kent wel iemand in zijn omgeving die getroffen is door deze ziekte. Desondanks blijft het voor velen een mysterieuze aandoening en is het taboe nog steeds enorm groot, iets wat voor veel onnodig leed zorgt. De signalen van een hartaanval, kanker of een beroerte hebben we inmiddels aardig onder de knie door effectieve mediacampagnes. Onze kennis over een depressie, een aandoening die net zo goed dodelijk kan zijn, is helaas teleurstellend. We praten eenmaal makkelijker over onze buikpijn dan over onze paniekaanvallen. Bang als we zijn voor onbegrip, stigmatisering en buitengesloten worden.

De moed hebben om er voor uit te komen

Vorig jaar vertelden een aantal Britse parlementsleden over hun psychische aandoeningen. Die getuigenissen hebben meer opgeroepen dan duizend voorlichtingsbrochures. Zij traden hiermee in de voetsporen van Britse bekendheden die hadden verteld over hun actuele of voorbije psychiatrische ziekten. De slogan ‘No Health Without Mental Health’ heeft in het Verenigd Koninkrijk een enorme impact. Nederland was daar, zeker na 2011, nog niet aan toe… maar er is hoop: sporters hebben de moed gehad om voor hun psychische aandoeningen uit te komen. In Duitsland maakte de geslaagde suïcide van een zeer bekende keeper uit de Bundesliga gigantische indruk: kan zo iemand een depressie krijgen? Zeker weten, zo kan een schaatser, die door de hel van een peilloze depressie ging, twee gouden medailles in de wacht slepen. Niet iedereen is een sporter en de uitkomst van deze toppers biedt geen garantie voor anderen met psychische aandoeningen. Maar zij kunnen zich gesteund voelen door hun voorbeeld.

Gezonde lifestyle

Kan je zelf iets doen om het risico op een depressie te verminderen als je daar kwetsbaar voor bent? Jazeker, in Bram Bakker zijn nieuwe boek Geluk uit een potje legt hij uit dat een gezonde lifestyle in belangrijke mate kan bijdragen aan behandeling en preventie van bepaalde vormen van depressie. Het is inmiddels aangetoond dat naast medicatie, aandacht voor lifestyle en dus stressreductie van groot belang is in ‘de strijd’ tegen depressie. Bij een hoge bloeddruk vinden we lifestyle-adviezen vanzelfsprekend, bij een depressie ligt dat gek genoeg erg gevoelig en hebben mensen ten onrechte soms het gevoel dat ze dan niet serieus worden genomen.

Richard Nixon

Ziekte benaderen we vaak in oorlogstermen: strijden, winnen en verliezen. Wetenschappelijk gezien is dat onzin omdat het voornamelijk over pech of geluk gaat. Maar toen president Richard Nixon in 1971 ‘The war on cancer‘ verklaarde, leidde dat tot een schokkende toename van aandacht, bewustwording en geld voor onderzoek naar de oorzaken en behandeling van kanker. In de jaren ’60-70 van de vorige eeuw was de situatie rond kanker vergelijkbaar met de huidige stand van zaken bij depressie.

Ik wil daarom graag de oorlog aan depressie verklaren en laten we beginnen met het dus meer bespreekbaar maken! ‘The war on mental illnesses’ 

be_a_warrior_not_a_worrier_quote_poster-r9aebf4ebc8a84f85ad63e73ddc95c06a_i3cxh_8byvr_1024
Bron: Tumblr

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *