Hardlopen. Het heeft iets magisch. Of meer, therapeutisch. Voor mij heeft het in ieder geval een therapeutische werking. Het is mijn uitlaatklep. Maar zoals vele van jullie weten, ben ik mijn uitlaatklep even kwijtgeraakt. Vorige week zou ik namelijk de marathon van Eindhoven lopen. Van te voren had ik het zo hard van de daken geschreeuwd. Maar na mate de datum dichterbij kwam, bleek mijn training onvoldoende. Met pijn in mijn hart moest ik afzien van de marathon.

Na die beslissing wilde ik niks meer met hardlopen te maken hebben. Ik was het helemaal zat. Op Instagram zag ik de foto’s van de Eindhoven Marathon voorbij komen. Dat deed even pijn, ik had daar ook kunnen staan. Het voelde alsof ik had gefaald (ook al weet ik donders goed dat het geen falen is). Maar toch, de marathon ging niet door. Mijn lichaam wilde niet, maar bovenal genoot ik ook niet meer.

Ik was bang dat ik mijn liefde voor het lopen voorgoed was kwijtgeraakt. Daarnaast was ik ook bang dat ik zou terugvallen. Terugvallen in een nieuwe depressie en de oude Eleanor weer zou worden. De Eleanor die nergens zin in had, weinig interesse toonde in anderen of gewoon zwaar pessimistisch was. Zoiets spookt dan wel even door je hoofd. Want laten we eerlijk wezen, (de hardlopers onder ons hebben dit vast ervaren) hardlopen verandert je. Het maakt je een ander mens, een beter mens, een zachter mens. Dit wist ik al langer, maar afgelopen dinsdag kwam ik hier opnieuw achter.

Voor het eerst, in weet ik veel hoeveel maanden tijd, had ik geen last, geen zeurende, stijvend gevoel in mijn kuiten. Nee, ik genoot van elke stap die ik kon zetten. Ik genoot van elke in- en uitademing. Maar bovenal ik genoot omdat ik genoot. Mijn liefde voor het lopen kwam terug. Op dat moment realiseerde ik me weer hoe hardlopen je kan veranderen, maar ook wat ik door het lopen heb geleerd. Ik ben benieuwd of jij hier ook in herkent.

Door hardlopen maak ik nu tijd voor mezelf.
Voordat ik liep, nam ik nooit tijd voor mezelf. Ik had het altijd druk, was altijd onderweg en altijd bezig. Maar nu, door het lopen, heb ik geleerd om tijd voor mezelf te nemen. Dat zo’n momentje voor jezelf zorgt dat je jezelf kan opladen. Ik heb geleerd dat tijd voor jezelf nemen belangrijk is.

Door hardlopen ben ik gezonder geworden.
Door hardlopen kreeg ik een andere relatie met voeding. Ik leerde dat voeding geen vijand is waar je ‘dik’ van wordt, maar dat het brandstof is waardoor je beter presteert. Goede voeding zorgt ervoor dat je beter presteert, maar ook dat je je beter voelt.

Door hardlopen leef ik meer in het moment.
Het is een soort meditatieve staat waar je in bevindt. Je zit heerlijk in de flow. Door deze flow kan ik veel meer genieten van mijn omgeving. Als de trein vertraging heeft, denk ik: ach dan loop ik wel een rondje langs de winkels op het station of koop ik een kopje koffie. Wat maakt het uit? Ook kijk ik veel meer om me heen (soms dus ook met nare gevolgen…)

Door hardlopen heb ik een mooie netwerk van vrienden gemaakt.
Tja, zoveel mensen delen diezelfde passie. Via social media, hardloopgroepen of gewoon door met mensen op feestjes te spreken die ook van hardlopen houden. Het heeft ervoor gezorgd dat ik opener ben en meer leuke, lieve mensen om me heen heb.

Door hardlopen ben ik positiever geworden.
Ik heb geleerd dat ik veel meer kan, als ik er maar in geloof. Eerst dacht ik nooit dat ik sportief kon zijn en dacht ik nooit dat ik echt iets kon bereiken. Door hard te lopen heb ik geleed dat zoveel meer mogelijk is. Het glas is halfvol, niet halfleeg!

Door hardlopen ben ik creatiever geworden.
Tijdens het lopen komen allerlei ideeën in me op. Verhalen, blogs, ideeën voor artikelen. Ik zou eens een notitieboekje mee moeten nemen!

Door hardlopen kan ik beter naar anderen luisteren en ben ik een betere vriendin geworden (vind ik zelf dan). 
Omdat ik tijd voor mezelf neem, heb ik ook ruimte voor anderen. Je moet eerst voor jezelf zorgen, voor je voor een ander kan zorgen.

Door hardlopen heb ik ontdekt dat ik veel meer kan dan ik ooit voor ogen had.
Tja, vijf halve marathons, misschien ooit in de toekomst een hele marathon? Een paar jaar geleden had ik je uitgelachen als je had gezegd dat ik ooit een halve marathon zou lopen. The sky is the limit!

En zo kan ik denk ik nog talloze dingen opnoemen. Ik ben benieuwd. Hoe heeft hardlopen jou veranderd?

Fotocredit: Rob Nelisse

 

5 thoughts on “Hoe hardlopen mij heeft veranderd”

  1. Hardlopen met een notitie blokje

    Dictafoon moet wel lukken denk ik.
    -pro tip- niet met tegenwind of in de schemering als de vliegen s’avonds dansen.

  2. Al de dingen, die je opnoemt, onderschrijf ik. Ze gelden voor mij nog altijd na 30 jaar hardlopen.
    Ik kan probleempjes makkelijker relativeren: als ik terugkom na een loopje zijn ze verdwenen.
    En ik maak na 30 jaar nog steeds nieuwe vrienden tijdens het hardlopen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *