Baantraining. Nooit heb ik het gedaan. Ik loop al meer dan drie jaar hard, maar nooit heb ik op een atletiekbaan hardgelopen. Gisteravond was mijn eerste training bij mijn nieuwe triatlon vereniging (Ik ben nog niet van plan om een triatlon te doen, maar wie weet ooit). Bij mijn vereniging volg ik zwemtraining en baantraining. Ik wilde baantraining doen, omdat ik sneller wil worden. Het lukt me niet om zelf intervaltraining te doen en echt op tempo te trainen. Daarnaast dacht ik: misschien is het wel verstandig om wat looptechniek te krijgen voor ik een marathon wil lopen. En waarom niet gewoon een atletiekvereniging? Nou ik hou ook van zwemmen, (misschien ooit ook van wielrennen) en ze hebben ook pilates lessen, dus ik vond het wel toepasselijk. Meteen wat crosstraining erbij!

Van te voren had ik dus de regels gelezen over op de baan trainen. En wat zijn het er veel! Ik hield van hardlopen juist omdat er geen regels zijn, juist omdat het zo vrij is, je gaat gewoon. Op de baan moet je rechts kijken of de baan vrij is, moet je tegen de klok in lopen en ja nog veel meer dingen. Ik betwijfelde of ik het wel leuk zou gaan vinden…

Maar … ik vond het wel leuk! Ik genoot van de baan. We liepen in een groep op een bepaald tempo en dat was ook heerlijk. Daarnaast was het ook zo gezellig op de baan. Lekker kletsen over hardlopen. Wauw. Waarom heb ik dit niet eerder gedaan? Waar anders kun je met meerdere vrienden lopen, ongeacht het tempo, zonder iemand kwijt te raken? Er zijn geen verkeerslichten, geen gaten in de weg, geen verkeerde afslagen (het is een 400 meter ovale cirkel, dus als je verdwaalt, heb je andere problemen volgens mij).

De angst voor de baan kwam dus eigenlijk door de “onuitgesproken regels.” Maar, ik begrijp de regels wel. Ze zijn makkelijk te volgen en ik hoop dat – als je zelf ook deze angst voelt – je het toch probeert. Want de atletiekbaan zal je sneller maken. Dat weet ik zeker!

Gij zult tegen de klok in lopen

Toen ik dit hoorde dacht ik WHUT? Waarom weet ik niet, misschien omdat als je een rondje doet met dingen je vaak met de klok mee gaat. Ik dacht dat ik hier moeite mee zou hebben. Gelukkig merkte ik het niet eens. Ik ging gewoon met de flow mee. Prima te doen dus!

Gij zult alleen de binnenste baan gebruiken voor tempotraining.

Baan 1 en 2 (binnenbanen) zijn voor tempotrainingen en zijn bijna precies 400 meter lang. Deze banen gebruik je voor tempo en uitlopen doe je in banen 3 en 4. Ik ben zo groen dat ik dit niet eens wist, maar eigenlijk is het ook wel weer logisch. Verder moet je uitstappen naar rechts, en als dat niet kan, moet je naar de binnenkant uitstappen. Je moet naar naar rechts kijken (lijkt alsof je in een auto rijdt) om te kijken of het vrij is om uit te stappen. De achterste loper doet dit meestal en roept dan ‘vrij’. Verder loop je achter elkaar en niet naast elkaar. Want andere snellere groepen kunnen je inhalen.

Gij zult uw GPS niet gebruiken om uw training bij te houden. 

We weten allemaal dat de GPS in de war kan raken als je kleine identieke cirkels loopt. Mijn GPS vindt het überhaupt ‘leuk’ om heel lang over te doen om ‘wakker’ te worden, maar dat doet er hier niet toe. Doe jezelf gewoon een plezier en zet je GPS uit. Tel liever de rondjes: 400 meter, 800 meter, 1000 meter (1 kilometer). Je hebt je GPS echt niet nodig, maar wel een stopwatch om je tempo bij te houden. Wist ik ook niet, maar gelukkig hadden mensen in mijn groep een stopwatch op hun horloge. (Ik moet mijn horloge nog even uitvogelen.) Ik vond het wel vreemd, het was een van de eerste keren dat ik zonder GPS liep.

Gij zult uw koptelefoon thuislaten

Doe dit voor je eigen veiligheid, maar ook gewoon omdat dat het gezellig is. Al die hardlopers bij elkaar. Ook is het gewoon veiliger, de baan is druk, je moet alert zijn. Je wil niet de oorzaak zijn van een kettingbotsing.

Over het algemeen vond ik het dus prima te doen en erg gezellig. Lekker tempotraining en kletsen met andere mensen die dezelfde passie delen.

Wat merkte jij op toen je voor het eerst een baantraining deed? Of ben ik de enige groentje?

Fotocredit: Fleur Joesten

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *