Heb je ook soms zo’n gevoel alsof je gewoon veel te veel te doen hebt? Dat je to do lijstje maar niet ophoudt? Dat de frustraties hoog lopen en je het begint af te reageren op je omgeving? Ja, ik zeg trek je hardloopschoenen maar aan. Waarom? Nou dat ga ik je vertellen. Zoals jullie weten en mijn eigen blog ook weergeeft, kan (hard)lopen enorm helpen tegen depressiviteit. Maar het is ook een soort kalmeringsmiddel. En steeds meer hardlopers komen erachter dat rennen méér voor je kan doen.

Door hard te lopen, ben je namelijk even een aantal kilometers lang één met je lichaam,
 je ademhaling en de omgeving. Het geeft je meer inzicht en rust. Net als mediteren. Dus waarom deze twee niet combineren? Medidatief hardlopen dus.

Toen ik begon met hardlopen, wilde ik alle informatie die ik kon vinden en lezen. Over blessures, hoe moet je kilometers opbouwen, wat zijn de valkuilen, wat moet je eten, maar ook wat doet het met je gevoel en je welzijn? Ik kwam uit bij het boek Running Buddha van schrijver,marathonhardloopster en Boedhist Sakyng Mipham. Hij stelt dat door tijdens het het lopen niet alleen aandacht te hebben voor je lichaam, maar ook voor wat er diep vanbinnen speelt, je zowel jezelf als je hardlooptraining krachtiger maakt. Want door respect te tonen voor hoe je je voelt tijdens het lopen, maakt het mogelijk waardering te hebben voor wie je bent in het leven dat je op dat moment leidt.

Nou ik kan je vertellen, het Running Buddha heb ik verslonden en natuurlijk meteen aangeraden aan mijn hardloopmaatje (ook meditatiegoeroe) dat zij dit boek echt moest lezen. Ja, ze had het boek van mij geleend dus en ik moest noodgedwongen haar het boek cadeau geven om mijn eigen exemplaar terug te krijgen!

Maar terug naar de kern. Hoe doe je dat?  Meditatief hardlopen? Als beginnende hardloper en net klaar met het boek lezen, was ik waardeloos met mijn aandacht sturen en ‘voelen’. Ik moest aan zoveel dingen denken, ademhaling, techniek, uberhaupt VOLHOUDEN!

Maar nu, een aantal jaar ouder (en hopelijk wijzer), kan ik makkelijker lopen en dus mijn gedachtes ‘loslaten’ en er gewoon ‘zijn’. Niet meegaan in de maalstroom van mijn geest, maar gericht mijn aandacht sturen. En dat is waar het bij mindful hardlopen om gaat. Je traint dus niet alleen je fysieke, maar ook je mentale spieren.

Om het te ervaren heb je niet veel nodig. Trek je hardloopschoenen aan en gá. Maar mindful renners adviseren om muziek en oordopjes thuis te laten. Het vinden van je eigen ritme en het volgen van je zintuigen, lukt niet erg goed als een muziekbeat de maat aangeeft. ‘Muziek is een manier om de geest 
te verdoven tot het lichaam klaar is met rennen,’ zegt Sakyong Mipham. ‘Natuurlijk kan het motiveren en energie geven. Maar muziek kan ook een afleiding vormen voor wat je aan het doen bent.’

IMG_8204

Geniet van het uitzicht, hoor de wind en voel hoe je voeten contact maken met het gras of het asfalt. Zo houd je je aandacht bij het nu.

Ik kan je vertellen, uiteindelijk kom je in die flow en ben je verslaafd. En dan gebruik je het echt als een soort therapie. Je hardloopschoene worden je beste vriend.

Voor mij was vandaag zo’n dag dat mijn hardloopschoenen mijn vriend waren.  Alsof de schoenen naar mij luisterden, bij elke stap dat ik nam, hoe ik elke stap nam, met welke tempo, alles. Ik was namelijk ongelofelijk gefrustreerd en ik kon die frustratie niet kwijt. Ik had een drukke week gehad (nog steeds) en had gewoon veel te veel te doen. To do lijstjes die maar niet ophouden.. Ach je kent het wel. Maar wat doe je eraan? Juist, je hardloopschoenen aantrekken en lopen.

Ik ging naar buiten (met ongelofelijk veel tegenzin zeg ik je, ik had veel liever met een reep chocola lopen mokken op de bank) en ik ben gaan lopen. Ik probeerde mezelf wijs te maken dat ik maar een paar kilometer zou gaan hardlopen (ook al weet ik best dat als ik bezig ben, ik het moeilijk vind om te stoppen) Maar je moet jezelf eenmaal voorliegen om de deur uit te kunnen stappen. Toch?

En Ik kan je vertellen eenmaal thuis, was ik helemaal zen en ging ik heerlijk een warme douche nemen. Dat had ik wel verdiend!

Fotocredit: Alexandra Dijkstra
Fotocredit: Alexandra Dijkstra

2 thoughts on “Eat, sleep, run & destress”

  1. Deze post heeft mijn avond gered! Ik stond precies op het punt wat jij omschrijft, terug willen trekken en nadenken over hoe zwaar mijn leven wel niet is. Nu een heerlijk stuk gelopen en helemaal tot rust gekomen, dankjewel 🙂 Was precies het duwtje wat ik nodig had haha

    Over het algemeen vind ik je blog echt geweldig! (reageer nooit, maar lees regelmatig) Ik kamp zelf met een depressie en heb ook gemerkt dat sporten me helpt om het allemaal beter aan te kunnen.

  2. Deze post heeft mijn avond gered! Ik stond precies op het punt wat jij omschrijft, terug willen trekken en nadenken over hoe zwaar mijn leven wel niet is. Nu een heerlijk stuk gelopen en helemaal tot rust gekomen, dankjewel:) Was precies het duwtje wat ik nodig had haha

    Over het algemeen vind ik je blog echt geweldig! (reageer nooit, maar lees regelmatig) Ik kamp zelf met een depressie en heb ook gemerkt dat sporten me helpt om het allemaal beter aan te kunnen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *