Open zijn over je depressie. Voor mij is het inmiddels vanzelfsprekend. Toch is het voor een ander niet zo vanzelfsprekend. En daarom heeft het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) de campagne ‘Hey! Het is oké, maak depressie bespreekbaar’ gestart. Het doel van de campagne is om het taboe rondom depressie te doorbreken en mensen te motiveren om het gesprek aan te gaan. En natuurlijk wil ik daar met alle liefde aan meewerken!

Want ook al is het voor mij nu ‘normaal’ om erover te praten, krijg ik vaak van anderen de vraag hoe ik de stap zette om open te zijn. Of de vraag aan wie ik het als eerste heb verteld. Eerlijk gezegd weet ik dat niet meer zo goed. Ik weet alleen dat ik een brief heb geschreven aan mijn broer en deze via de mail had verstuurd. Maar daar schreef ik niet in dat ik depressief was. Ik schreef alleen dat ik me erg down voelde. Later had ik ook een ‘aanleiding om er ook over te praten, namelijk het overlijden van mijn moeder. Voor mij was het daardoor ietsjes makkelijker om over mijn gevoelens te praten. Iedereen wist toch wel dat het ‘niet goed ging’. Maar echt het woord depressie gebruiken, dat was moeilijk. En ik weet nog heel goed hoe ik me voelde toen ik dat woord voor het eerst gebruikte…

Die eerste stap

Net zoals toen ik mijn blog oprichtte en mezelf blootstelde aan de hele buitenwereld. Ik was onzeker en bang over wat anderen over mij zouden denken. Want wat zouden zij over mij denken? Wat zouden ze vinden van de naam van mijn blog? Zou ik altijd worden gezien als dat meisje met de depressie? Misschien denken ze wel dat ik aanstel of willen ze niet meer met mij omgaan en ‘ontvrienden’ ze mij op Facebook. Allerlei gedachtes die toentertijd door mijn hoofd heengingen.

Uit onderzoek van het ministerie van VWS blijkt ook dat 65,5% van de jongeren en 69,7% jonge vrouwen het moeilijk vinden het gesprek over depressie te beginnen. Inderdaad, die eerste stap zetten is knap lastig. Je geeft jezelf bloot en kan daardoor gekwetst worden. Maar geloof mij, uiteindelijk is het dubbel en dwars waard. Uit onderzoek van het ministerie van VWS blijkt namelijk dat praten bij 60,4% van de jongeren van 13 tot 18 jaar bijdraagt aan herstel. Bij jonge vrouwen van 18 tot 35 jaar is dit zelfs 70,6%. Gek he? Dat open zijn helpt om te herstellen van een depressie. Ik weet nog hoe het mij heeft geholpen. Met als grootste, meest voor de hand liggende voorbeeld: mijn blog. Mijn blog – en dus jullie – hebben mij enorm geholpen. Door het niet alleen van mij af te schrijven, maar ook met anderen (online en in persoon) te delen, kreeg ik steun en voelde ik me niet meer alleen. Ik denk dat dat ook een van de grootste redenen is dat ik van mijn depressie ben hersteld.

Het hardlopen hielp natuurlijk ook om mijn zelfvertrouwen terug te krijgen en te geloven in mezelf. Maar open zijn, dat heeft echt het verschil gemaakt. Door open te zijn ging er namelijk een last van mijn schouders af. Ik hoefde geen masker meer op en kon mezelf zijn. Daarnaast had ik veel openlijker, diepere, eerlijkere gesprekken met mensen in mijn omgeving. Het was niet meer de vraag: ‘Hoe gaat het?’ Met het antwoord: ‘goed’. Maar meer: ‘Hey, ik heb je blog gelezen en weet je, ik heb ook een tijdje bij een psycholoog gelopen’, en dan ging het gesprek verder. Ik heb nu veel meer ‘echte’ gesprekken met mensen.

Maar hoe ga je het gesprek aan?

Maar hoe zorg je nou dat je het gesprek aangaat? De meerderheid van de jongeren (54%) en jonge vrouwen (58%) geeft aan dat zij het prettig zouden vinden als iemand uit hun omgeving het gesprek begint. Maar hoe zorg je dat iemand anders er dan over begint? Uit onderzoek blijkt dat de omgeving (98,6%) zoals vrienden en familie één of meerdere signalen van depressie herkent. Somber zijn (74,4%), minder interesse of plezier in (bijna) alle activiteiten (70,1%) en vermoeidheid en weinig energie (61,4%) worden het vaakst herkend. Dus kan je er niet zelf over beginnen en hebben mensen in je omgeving het (nog) niet door, dan zou je erover kunnen beginnen door iets weg te geven.

Voor meer informatie of tips om het gesprek over depressie aan te gaan kan je ook naar de website Heyhelpt.nl      

Moodcamp

De komende periode vinden verschillende activiteiten plaats om mensen te stimuleren om met elkaar het gesprek aan te gaan. En je raadt het vast al: er wordt ook een sportevenement georganiseerd! Op 7 februari op landgoed Mariënwaerdt in Beesd (Gelderland) wordt Moodcamp  georganiseerd. Op Moodcamp vind je onder andere de Moodcamp Onstacle Run (2 km lang met 8 hindernissen). Elke hindernis staat symbool voor een symptoom dat je kunt ervaren als je een depressie hebt. Het gaat niet alleen om de hindernis, maar ook over het perspectief om er weer uit te komen. Hierdoor is iedere hindernis een conversatiestarter. Zowel voor iedereen die zelf een depressie of depressieve gevoelens heeft als mensen die iemand kennen met een depressie.  Meer informatie vind je op Moodcamp.nlhallo

WIN

Voor de Obstacle Run mag ik 10 mensen uitnodigen om met mij mee te komen naar Moodcamp op 7 februari! Als team gaan we dit parcours afleggen en alle hindernissen overwinnen! Wil je een van de 10 (als er veel animo is mag ik meer mensen uitnodigen dus je hebt een grote kans om mee te kunnen doen!) plekjes in mijn team bemachtigen, laat dan in een reactie weten waarom jij (eventueel met een vriendin(in)) mee zou willen doen!

Dit is een advertorial in opdracht van de Rijksoverheid. 

7 thoughts on “Praat jij er met iemand over?”

  1. Sinds november 2015 ben ik op 21 jarige leeftijd totaal ingestort. Na een vervelend voorval waarbij ik flauwviel in de trein, ging het mis. Ik raakte in een diep dal, het leven zag ik op dat moment niet meer zo goed zitten. Een hevige depressie en een angststoornis staken de kop op. Nu, twee jaar later, met medicatie en verschillende gesprekken met de huisarts, praktijkondersteuner, psychologen en therapeuten verder, kan ik nog steeds niet zeggen dat het veel beter met me gaat. Toch vecht ik nog steeds door, voor anderen in mijn omgeving, maar vooral voor mezelf.

    Het liefst zou ik samen met een van mijn beste vriendinnetjes en jouw team deelnemen aan de Moodcamp. Ik ben sinds een tijdje wel open over het hebben van een depressie maar de echte gevoelens uiten en erover praten met mensen in real life blijft lastig. Wie weet kan deelname aan de Moodcamp en het in contact komen met lotgenoten hierbij helpen. 🙂

    Liefs Eline (& Lara)

  2. Tof! Beesd is voor mij helaas vanuit het verre Friesland echt te ver en helaas moest ik op MIND blue monday gewoon werken. Anders was ik in Groningen meegaan lopen, maar ik wou even laten weten dat ik het goed vind dat er zoveel aandacht voor is. Als docent en mentor op een middelbare school zie ik veel jongeren die niet lekker in hun vel zitten en ik weet vanuit mijn rol als professional hoe belangrijk het is om die signalen te zien en het gesprek aan te gaan. Dat is niet altijd makkelijk en het dal is soms diep, maar ik merk dat al je er meer met elkaar over praat (individueel of klassikaal zoals ik in mijn mentorklas wel heb gedaan) dat het iets normaler wordt. Maar het is nog een hele weg te gaan. Dus thumps up voor deze mooie actie en dit evenement. Ik had graag in je team gezeten, maar het is toch echt iets te ver.

    1. Hey! Dit is geen Blue Monday run, maar georganiseerd als obstakel run. De Blue Monday run was vorige week maandag. 😉 Maar jammer dat het te ver reizen is naar Beesd. Groetjes, Eleanor

  3. Ik heb jaren last gehad van mijn depressie en 2017 stond in het teken van herstel. Daarbij heeft het bloggen en het praten enorm geholpen. Deze run lijkt mij een mooie manier om deze periode af te sluiten, er daadwerkelijk een punt achter te zetten. Het liefst doe ik dit met mijn allerbeste vriendin, die ondanks haar Dysthyme stoornis positief in het leven staat en er altijd is voor me.

  4. Ik zou graag willen meedoen omdat ik in 2017 mijn depressie heb overwonnen en er soms nog steeds mee zit maar weet hoe ik ermee omga. Zelfs een keer een erge terugval heb gehad maar toch eroverheen ben gekomen met behulp met vrienden en ook loopdepressievrij. Ik probeer andere mensen ook altijd te helpen als ze ergens mee zitten. Hiermee heb ik al een paar mensen weten te helpen doormiddel van mijn eigen ervaringen te delen.

  5. Graag zou ik willen meedoen aan dit evenement, mocht er nog plek zijn! Na jaren van ellende heb ik vorig jaar ook eindelijk hardop kunnen zeggen (met name tegen mezelf) dat ik depressief was. Vanaf toen ging het pas echt beter, of nouja, kon ik beginnen aan de weg terug. Het gaat al een tijd lang heel goed, maar ik merk dat ik wel een steuntje in de rug kan gebruiken om in balans te blijven. Het blijft heel ‘actief leven’.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *