Vakantie betekent vaak uitrusten, leuke activiteiten doen en vooral niet sporten. Wat besloot ik om te doen? Mee te doen met een hardloopevenement natuurlijk! In de stromende regen!

De wekker ging, het was 8:00 uur s’ochtends.  Mijn oom zit al beneden met zijn English cup of tea naar de radio te luisteren. Ik kijk naar buiten. Het regent. En niet zo’n beetje ook. Eergisteren had mijn oom voorgesteld om mee te doen met de parkrun hier in Engeland en aangezien ik nu zo’n ‘enthousiaste hardloper’ was, dacht ik waarom niet? Het is maar 5 km…

Oh ja, een klein ding.. Engeland is niet plat.. Zoals Nederland. Zij hebben echte heuvels

Als gewoonlijk voor een ochtendrun ontbijt ik met havermout en banaan. Voor een run eet ik altijd havermout met banaan. Recept kan je hier vinden, want ik merk dat ik daar het best op presteer. Ik krijg minder last van mijn darmen en ook minder snel honger. Bananen zijn gewoon perfect krachtvoer!

Ik dacht eigenlijk dat er misschien twee mensen zouden op komen dagen voor deze parkrun aangezien het ontzettend slecht weer is. Maar wanneer we aankomen staan er  in het park al zo’n 50 a 100 hardlopers te stretchen en op te warmen. Wow… Wat zijn zij diehards! En het regent! Tja het is ook Engeland…

Bij de start roepen ze met een microfoon alle nieuwe hardlopers bij elkaar. De vrijwilligers leggen uit dat het parcours best modderig is en we moeten oppassen. Ik hoor de vrijwilliger zeggen dat er maar een hond per persoon mee mag. Wat? Een hond mee? Ik dacht niet dat dat vaak voor zou komen, maar toch zag ik een paar honden aan een lijntje die bij hun baasje stonden te wachten.

Daarna vertelt een vrijwilliger over de ‘Dragon Hill’. Wat zei hij??? DRAGON HILL? Ik word meteen zenuwachtig… Als Engelse een heuvel de Dragon Hill noemen… Wat vinden Nederlanders er dan van? HELLUP!!!

 

2016-01-10 16.37.36
Bij de uitleg, ik probeer te lachen, maar vrees voor de Dragon Hill

Het parcours was ongeveer 5 km rond wat bestond uit twee cirkels met modderige ondergronden en smalle paadjes.  We moeten dus oppassen waar we lopen. Maar ik ben vooral bang voor die Dragon Hill…

Als het startschot afgaat begint iedereen langzaam te lopen
Als het startschot afgaat begint iedereen langzaam te lopen

De start

De startschot gaat af en we beginnen te lopen. De paadjes zijn ontzettend smal en ik moet oppassen waar ik loop. Ik merk dat ik ontzettend snel uit kan glijden. Oh shit.. waar ben ik aan begonnen?!?! Ik verzwik bijna mijn enkel door de onregelmatige wegen, maar kan gelukkig net voorkomen dat ik val. Poeh… Op een gegeven moment krijg ik het ontzettend heet en wil ik mijn geweldige roze regenjas uit proberen te trekken (terwijl ik ren natuurlijk).. Dit gaat helemaal fout en mijn telefoon met hardloopband valt in de modder. SHIT! Snel oppakken en doorlopen. Hopelijk heeft niemand het gezien.

DRAGON HILL

Na meerdere kleine verhogingen en dalingen zie ik in de verte hardlopers een ontzettend stijle helling oplopen. Is dit Dragon Hill???? Oh nee…. Ik wilde eigenlijk niet meer, niet nog een heuvel… en deze is echt heel stijl. Oké, verstand op nul, concentreer je op je ademhaling, je kan het! Langzaam maar zeker beklom ik Dragon Hill, maar ik vond het zo stijl dat ik echt niet meer kon rennen. Ik zie een medehardloper ook moeite hebben met de helling, maar zijn hond trekt hem vooruit. ‘You also need one of these!’ zegt hij tegen mij. Ik lach en roep YES I DO!! Eenmaal boven kan ik weer meer op tempo komen en zie ik de finish in zicht. IK BEN ER BIJNA!  Ik behaalde de finish met een tijd van 0:29:54. 

Het was niet mijn snelste tijd op de 5 km, maar met een Dragon Hill kan je dat ook niet verwachten! Ik kan in ieder geval zeggen dat ik het duidelijk aan mijn bilspieren heb gemerkt de volgende dag…

mijn broek en schoenen na de 5 km parkrun
Mijn broek en schoenen na de 5 km parkrun

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *