Vaak schrijf ik over het belang van luisteren naar je lichaam of het nemen van rust. Rust is eigenlijk net zo belangrijk als het trainen zelf. Om blessures te voorkomen, maar ook om beter te kunnen presteren. Zelf heb ik ook afgelopen zomer een stap of twee terug moeten nemen. De podoloog zei zelf: ‘begin maar met een beginner schema’, waarop ik me ontzettend beledigd voelde… Maar dat ter zijde. Ik kreeg een soort ‘overbelasting‘ na mijn eerste halve marathon. Een combinatie van te lang op oude schoenen lopen en een verkeerde landing van mijn voeten waardoor een zenuw knel kwam te zitten. Om een lang verhaal kort te maken, moest ik zooltjes en tja, dan zijn de klachten nog niet een, twee, drie over.

Maar. Nu zijn we een paar maanden verder en ik ben zo wat hersteld. Gelukkig. Want ja, ik was bang. Bang om niet te kunnen lopen. Wat zou er dan gebeuren? Angst op een terugval, angst om vakantiekilo’s aan te komen (ja, die zijn er), maar ook omdat ik weer van voor af aan moest beginnen. En dat is zwaar als je net uit een geweldige Runner’s High komt na je eerste halve marathon.

Desondanks. Dat is nu voorbij en over. Want zondag liep ik heerlijk en met gemak 10 km hard zonder pijn. Het was ook nooit mijn conditie wat het probleem was. Het was de pijn waardoor ik niet door kon gaan. Ik kan je vertellen; ik denk dat ik nog nooit zo gelukkig was om 10 km lang hard te lopen zonder pijn. Wat genoot ik van elke stap, elke keer dat mijn voet op het asfalt landde, voelde ik geen pijn, geen kramp, geen doof gevoel. Ik liep weer. Natuurlijk kom je dan zo vrolijk thuis dat je denkt EN WAAR GAAN WE VOOR INSCHRIJVEN? Het is nu hardloopseizoen en ik wil meedoen. Meedoen met alles.

Maar het allerliefst wil ik dit jaar ook kunnen afsluiten met niet één halve marathon in 2016, maar twee of misschien zelfs drie. Want ik kan niet kiezen. Word het mijn geboortestad Eindhoven waar ik mijn tweede halve marathon loop? Of Amsterdam? De stad waar ik grotendeels werk en tja, alle journalistieke/blogger gedoe vaak afspeelt. En ja het is AMSTERDAM!?

Het probleem: Eindhoven is 9 oktober en Amsterdam is 16 oktober. Ze zitten dus dicht op elkaar. Waarom doen ze dat?! Hoe moet ik nou kiezen? Ik heb al bijna besloten om niet eens mee te doen met de Dam tot Damloop, omdat ik probeerde verstandig te zijn. Daarnaast is mijn traditie om met mijn hardloopmaatje op 2 oktober de Singelloop te doen (wat vorig jaar een hoop emotie bij mij losmaakte), dus die kan ik al niet overslaan (dat is ook maar 10 km). Maar ik kan dus niet kiezen, dus mijn plan is om niet een, maar twee halve marathons te lopen achterelkaar…

Is dat verstandig? Nee, is dat leuk? JA! In principe als ik extra gezond eet, alle voorbereidingen tref, genoeg rust neem en geen alcohol drink, weet ik dat mijn spieren/conditie/lichaam een halve marathon met gemak loop. Maar is het misschien te veel gevraagd? Wat denken jullie? Zal ik voor beide halve marathons gaan of me concentreren op een en tot volgend jaar wachten? Amsterdam is eigenlijk uitverkocht.. ook al lukt het me vast wel om een startbewijs te regelen. Ik heb het dus besloten. Ik ga gewoon voor allebei en aankomende weken even heel gezond leven: geen alcohol, drie gezonde maaltijden per dag, twee stuks fruit per dag en lekker veel water en thee. Oh en als je nog tips hebt voor gezonde voeding. Lat het me weten!

ps: ooit liep ik Mud Masters 12 km parcours zonder nauwelijks te trainen. (oeps)

img_6742

One thought on “Word het Eindhoven of word het toch Amsterdam?”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *